Siamsa As it is in Heaven. Letterlijk in mijn handen geboren op 11 februari 2011. Letterlijk in mijn armen gestorven op 28 mei 2026.
Zij was de dochter van onze lieve mooie Biscuit (Millviews Bells and Whistles) en Jack (Union Jack vom Gramzower Kloster).
Fysiek niet meer aanwezig maar voor altijd in mijn (gebroken) hart 💔. Ooit hoop ik je weer te zien en te kunnen knuffelen m’n schatje. Ik mis je iedere dag, voor de rest van mijn leven…..
Mijn grote liefde is er niet meer 😭. Op 28 mei 2026 hebben wij tot ons verschrikkelijke grote verdriet onze allerliefste Fritzi in moeten laten slapen. Fritzi was een engel op vier pootjes. Liever dan Fritzi ga je ze niet en nooit krijgen.
Maar ze kon niet meer verder. Fritzi heeft op haar 11de jaar een nekhernia opgelopen. Nou, niet één maar drie. Dat bleek bij de MRI scan die Paul Mandigers heeft gemaakt.. Tijdens het jagen is Fritzi met haar kop/nek tegen een flinke tak aangelopen. In eerste instantie dachten we dat het meeviel. Ze ging gewoon door met jagen en sprong heen en terug nog over een sloot die eigenlijk te breed was. Maar een paar dagen later kreeg ze een vreselijke pijnaanval. Met een filmpje hiervan zijn wij naar Paul Mandigers gegaan.
De maanden en jaren die daarop volgde, kreeg zij allerlei klachten rondom de nekhernia. En die klachten werden allemaal versterkt doordat op 5 jarige leeftijd ook alle teen-peesjes onder haar voetje af waren gescheurd, waardoor haar ene poot een stuk lager stond dan de andere poot (het voert te ver om precies uit te leggen wat er gebeurd is maar ze had een bultje tussen haar tenen, deze is weggehaald, daardoor is de stand van haar pootje veranderd en zijn er bij een sprong over een sloot alle pezen onder haar poten afgescheurd – daarna had ze aan 1 voet een platvoet). Het doet wat met een hondenlichaam, om altijd ongelijk op je pootjes te staan. Goed, dat alles bij elkaar gaf pijn in haar schouder, pijn in haar voorpoten en omdat ze ook in haar achterhand begon te verzwakken, werd het vanaf haar 12de jaar echt wel lastiger voor haar. Ook Fritzi heb ik aan een DNA test onderworpen om te kijken of zij DM had maar ook zij was (net als Biscuit) vrij. Fritzi kreeg Metacam voor de pijnlijke schouders. Maar op een dag kreeg ze daar maagpijn van en werd zij ook steeds misselijk. We hebben eerst nog andere pijnstillers (NSAID) geprobeerd maar ze bleef misselijk, gras eten, overgeven en ze wilde niet eten (terwijk, eten was haar allergrootste hobby). We zijn toen overgestapt op Galliprant. Dat ging best goed, hoewel Galliprant niet zo goed hielp tegen de pijn als de Metacam.
Het was wel duidelijk dat de verzwakte achterhand vanuit de zenuwen kwam want in 2025 begon zij ontlasting te verliezen. Vaak tijdens haar slaap maar ook tijdens het lopen van de woonkamer naar de tuin. Geen enkel probleem, haar keuteltjes ruimde je makkelijk op, beetje Dettol spray erop en klaar. In december 2025 begon ze ook urine te verliezen. Waar ze stond of lag, daar liep de plas eruit. Ze had er geen benul van. En dan doet Temu ineens wonderen! Temu, de winkel waar ik uit principe niet bestel. Maar toen mijn vriendin erop wees dat de incontinentiematten daar ongeveer 20 x zo goedkoop waren, ben ik toch die gaan bestellen. En de matten zijn fantastisch! Ik bedekte er de bank mee en later ook de vloer. Omdat Fritzi het kennelijk zelf heel vervelend vond dat ze ontlasting verloor (vooral ’s nachts, als er niemand was om het op te ruimen) begon ze met het proberen de ontlasting te begraven. Met haar neusje. Helaas haalde ze op die manier haar hele neus open. En iedere keer als er weer een korstje op zat, maakte ze dat ’s nachts weer kapot bij de poging om haar ontlasting te bedekken. Ik ben daarom bij haar beneden gaan slapen, op een logeerbedje. En zij snapte al gauw waarom ik beneden lag. Als ze een keutel van zichzelf had gevonden, maakte ze me wakker, ik ruimde haar poep op en we sliepen verder. Hoewel ik een lekker bedje maakte met incontinentiematten, vond ze het toch niet fijn als de vetbedden die daar overheen lagen nat werden. Ze zocht dan een droge plek, tot ze bijna op schoot lag bij Sjoerd. En dan werden Sjoerd en Fritzi beide onrustig. Ik verschoonde dan haar bedje en we sliepen verder. Omdat ze niet meer zelfstandig het kleine keukentrapje af kon, kreeg ik van mijn vriendin een super mooi tuig om haar aan een handvat naar beneden te tillen. ’s Morgens liet ze haar urine lopen op de incontinentiematten, maar ze kreeg toch haar blaas niet meer goed leeg. Ik tilde haar naar de tuin en maakte ik daar haar blaas zelf leeg. Ik maakte haar blaas meerdere keren per dag leeg want anders plaste ze de hele dag door grote plassen in huis. Maar zij vond dat prima, dat ik dat deed. Ik kreeg erna altijd kusjes. En zo klooide we samen wat aan. En hielden we van elkaar. Kirsten (van QiVet) kwam gemiddeld een keer per drie weken voor een acupunctuurbehandeling en samen keken we naar hoe Fritzi het deed.
Op een gegeven moment werd de pijn toch te erg. En hebben Kirsten, Frank en ik besloten om er Gabapentine bij te geven. Had ik dat maar nooit gedaan……… Het hielp geen zak tegen de pijn maar afbouwen tolereerde haar lijfje niet meer. Zodra ik maar 30 mg minder gaf, lag ze met vier poten gespreid over de grond en kon ze niet meer overeind komen…. En op een gegeven moment kreeg Fritzi diarree… Ik weet 100% zeker dat dit van de Galliprant + Gabapentine kwam. Maar goed, aangezien ze incontinent was voor ontlasting, was ze nu incontinent voor diarree. Ik werd midden in de nacht wakker van de stank, dan deed ik het licht aan en lag Fritzi in haar eigen poep te slapen 😭💔😭. Dat was echt hond onterend. Ik moest haar dan wakker maken, naar de tuin tillen, haar daar met flessen warm water en shampoo schoon maken, haar bed verschonen en haar weer in bed leggen. Soms 3 keer op een nacht. Maar ja, soms had ze ook ineens dagen geen diarree meer, zeker toen ik haar gekookte kip met pompoen ben gaan geven. Ze was toen echt een paar dagen diarree-vrij. En toen begon het weer…… Ondertussen kwamen er steeds meer wondjes op haar kont en op haar poten van de etsende diarree en urine en het steeds weer opnieuw moeten wassen. Ze heeft zes weken op en af ernstige diarree gehad. Op een zeker moment was Kirsten langsgeweest en toen zei ik tegen Kirsten “als ze nu weer aan de diarree gaat Kirsten, dan moet het afgelopen zijn”. Kirsten stond daar helemaal achter. Dus toen de diarree in alle hevigheid terugkeerde heb ik Kirsten een app gestuurd. En een uur daarna weer een app “nee, ik kan het niet”. En toen ik Fritzi voor de 5de keer die dag stond te wassen buiten heb ik haar toch een app gestuurd met “Kirsten, het kan zo niet meer verder”.
Kirsten is om 21:30 uur gekomen. Fritzi was dol op Kirsten, maar altijd met een zekere afstand, want er was er maar 1 met wie ze echt “ik lig op schoot” close was, en dat was ik. Maar toen Kirsten naast haar op de bank ging zitten, ging Fritzi bij haar op schoot liggen. Alsof ze zei “ik weet waarvoor je komt en ik vind het goed zo”. Ik had Danootjes voor haar gekocht. Voor de laatste momenten. Maar die vond ze niet te vreten. Ze had liever de Spritsjes die ik voor Kirsten op tafel had neer gezet. En zo is mijn allerliefste al Spritsjes etend vertrokken van deze aarde……….💔😭💔
En ik mis haar. Ik mis alles aan haar. Ze staat hier in de kast, in een urn met paarse hartjes. Naast haar moeder Biscuit en haar zusje Frou Frou. Ze stapte 13,5 jaar geleden mijn leven in. En ze stapt er nooit meer uit. Fysiek niet maar aanwezig maar voor altijd in mijn hart 💔
Siamsa As It Is In Heaven geboren op 11 februari 2011 – overleden op 28 mei 2026
Dag lieve Aiden…………. Rust zacht😭😘
Siamsa Always Together, Aiden… Hij is er niet meer😭. Ingeslapen vandaag, 23 september 2025. Aiden’s zijn lijf was op…. We zijn zo verdrietig😪. En tegelijkertijd dankbaar dat hij zo’n mooi leven heeft gehad bij Froukje en Anne en de kinderen.
Lieve Aiden, je bent weer samen met Leeroy, D’Jay en ook met Frou Frou. Wat zullen jullie blij zijn om elkaar weer te zien! En wat zijn wij verdrietig dat we daar geen getuigen van kunnen zijn…. Veel speelplezier daarboven lieve schatten😘
Aiden, we zullen je nooit vergeten, mooie lieve jongen. We houden van je, always 💔
Wij wensen Froukje en Anne en de kinderen heel erg veel sterkte met het verlies van Aiden😪😘
Helaas hebben wij het bericht ontvangen dat Dorja, Siamsa All That Jazz, is ingeslapen op 7 juni 2025 😭
Dorja had al enige tijd last van artrose, wat wandelen lastiger maakte. Maar daarover heen heeft hij een soort TIA gekregen waardoor hij niet meer kon staan of bewegen. Zijn lieve baasje Cobi heeft toen de moeilijke en heel verdrietige beslissing moeten nemen om hem te laten gaan…😭. We zijn ontzettend verdrietig. Woorden van troost zijn moeilijk te vinden, maar we hopen dat Cobi zich getroost voelt door het feit dat zij Dorja zo’n geweldig leven heeft gegeven.
Dag lieve mooie grote jongen, we houden van je💔
Luna, het lieve meisje uit het Siamsa A nestje (Siama Alice in Wonderland) is helaas op 8 mei 2025 overleden😭. Zij bleek de ziekte van Cushing te hebben, veroorzaakt door een tumor in haar buik. Ed en Annemiek hebben alles en meer uit de kast gehaald om haar te redden, samen met hun dierenarts, maar helaas was zij te ziek en niet meer te genezen😭
Wij wensen Ed en Annemiek heel veel sterkte met het verlies van hun dierbare Luna💔. We hopen dat ze een beetje troost kunnen putten uit het feit dat Luna een prachtig leven heeft gehad. Zij hebben Luna 12 jaar lang op handen gedragen en altijd alles voor haar gedaan ❤️
Dag lieve Luna. Je wordt ontzettend gemist, voor altijd. We houden van je 💔
Millviews Bells and Whistles.
Mijn allerliefste Biscuit. Op 18 februari 2010 geboren bij Stephanie Yates van Kennel Millviews & Caprilli’s. Op 28 december 2022 thuis ingeslapen.
Ik had nooit gedacht dat mijn grootste lieve schat na 12 jaar en 10 maanden geleefd te hebben al in de memoriamhoek zou staan. Ze is (behalve de melkklierontsteking tijdens de bevalling) nooit één dag ziek geweest. Het noodlot sloeg ongelofelijk snel en hard toe. Mijn lieve mooie schattige Biscuit. Ze heeft al mijn dromen uit laten komen, ze heeft zo’n mooi nestje voor me op de wereld gezet met de mooiste liefste puppy’s… Ik kan gewoon niet geloven dat zij er niet meer is…. Ik ben intens verdrietig.
Biscuit. Voor altijd in mijn hart. En wat je in je hart bewaart raak je nooit meer kwijt.
Run Free mijn lieve schat, run free…..
Millviews Bells & Whistles geboren op 18 februari 2010 – overleden op 28 december 2022
Mijn hart is gebroken. Alles doet pijn. Het huis is leeg, zonder jouw aanwezigheid. Het huis voelt niet meer als het mijne, want jij hoort daar te zijn….💔😭💔😭
Mijn lieve mooie prachtige schattige geweldige Biscuit….. Op de avond van 28 december 2022 ben je al Danoontjes likkend over de regenboog gegaan. Naar Frou Frou. Ik hoop dat jullie samen weer keihard rennen en spelen.
Mijn God, wat is de weg hier naar toe een rollercoaster geweest. Eind november 2022 begonnen jouw achterpootjes ineens moeilijk te doen. Het probleem zat in je rug of in de zenuwen, de exacte oorzaak weten we niet, maar gezien de razendsnelle ontwikkeling en gezien de symptomen (geen pijn) van de verlamming moet het een tumor in de ruggengraat zijn geweest of een degeneratieve zenuwaandoening (welke een beetje lijkt om degeneratieve myelopathie, maar jij was geen drager van dit gen). Omdat je 5 jaar geleden een forse blessure had opgelopen in je schouder en deze in januari 2022 weer flink ging opspelen (waarbij eerst laser therapie nog voldoende was maar na de zomer alleen nog hoge doseringen pijnstillers hielpen), was het niet verantwoord om je nog aan een operatie (mocht dat al mogelijk zijn geweest) te onderwerpen, omdat je dan zou moeten revalideren op 1 pootje. We hebben nog verschillende medicijnen, acupunctuur en supplementen geprobeerd: niks hielp. We hebben ook overwogen om een rolstoel voor je aan te schaffen. Maar ook daarvoor had je je beide schouders hard nodig, om de rolstoel voort te trekken. Een rolstoel met vier wieltjes.., daarvan vonden wij dat we dat jou niet aan mochten doen. Maar ja, in je hoofdje was je dus nog kraakhelder. En zo moesten wij voor jou beslissen wanneer het genoeg was. En dat was op 28 december 2023. Toen we jou de avond daarvoor op een bedje op de bank achterlieten en ik je daar de volgende morgen op dezelfde plek vond. De laatste weken tot 28 december verhuisde je ’s nachts zelf van bank naar je bench om daar verder te slapen. Dat ging wel moeizaam, maar je deed het. En je kwam me ’s morgens gedag zeggen. Al wiebelend en waggelend weliswaar, maar je deed het. Nu lag je daar op het bedje en kon niet meer in de benen komen. Toen ik je in de benen hielp, liepen we samen (ik jou vasthoudend) naar je waterbak en begon je te drinken en je had zo’n dorst. Je was die nacht ook niet meer in staat geweest om zelfstandig een slokje gaan drinken, terwijl je waterbakje een metertje van je af stond. Lopen ging al een tijdje niet meer zelfstandig maar op 28 december sleepte je achterpootjes achter je aan. Totaal verlamt. Je voetjes kraste je open over de grond. En kon je niet meer poepen, terwijl je wel moest…
En toen, na heel veel gehuil en nog meer gehuil😭😭 heb ik in de middag eindelijk de moed kunnen vinden om Frank (onze dierenarts, onze rots in de branding) te bellen. Frank arriveerde om 18:45 uur. De middag hebben we samen doorgebracht, samen op jouw matrasje. Ik heb je Reiki gegeven en geknuffeld. Soms wilde je niet meer knuffelen, wilde je even met rust gelaten worden. Je wilde ook niks meer met Sjoerd te maken hebben, die druktemaker. En zo hebben we naast elkaar gezeten en geknuffeld tot het tijd was om te gaan.
Al Danoontjes likkend vertrok je in een diepe slaap. Je hebt de prik niet eens gevoeld. Je was druk bezig met je Danoontjes, die had je nog nooit eerder gegeten (want alles moet altijd verantwoord voor je zijn van Lizzy). Je genoot ervan, van zoiets bijzonders. De tweede prik volgde en je hartje deed het nog eventjes. Die was ijzersterk, net als jouw willetje. Maar op een na een paar minuutjes stopte ook je hartje ermee.
We hebben Fritzi en Sjoerd afscheid van je laten nemen. Ze waren vol ongeloof. Dit kon echt niet waar zijn. Ze zijn wel 100 keer naar je toe gelopen om de situatie te bekijken. En op een gegeven moment moesten ze inzien dat het echt echt echt zo was. Je was er niet meer. Fritzi en Sjoerd hebben vervolgens samen even de tent afgebroken. Heel wild gespeeld en zich volledig afgereageerd.
Mijn mooie lieve prachtige Biscuit. Mijn hartendiefje. Mijn schat. Mijn engel. Ik heb zoveel en meer aan je te danken! Je hebt al mijn dromen uit laten komen. Ik wilde graag een nestje fokken, jij hebt zo moedig 10 prachtige pups op de wereld gezet (waarvan 1 helaas was overleden). Maar wat deed je het goed. En wat was je een geweldige lieve moeder. Ook daarna ben je een geweldige lieve mooi moeder geweest voor Frou Frou en Fritzi. Je was simpelweg gewoon de aller geweldigste hond. Je hebt in je bijna 13 jarige leven nooit 1 pootje verkeerd gezet. Altijd blij. Altijd lief. Ik mis je zo verschrikkelijk.
Ik houd zoveel van je mijn lieve schat. Voor altijd. Till we meet again mijn liefste.
Voor deze oprichting was het in Nederland niet mogelijk om binnen een rasvereniging o.a. te fokken met platen of zoals ze meestal genoemd worden, kopvlekken. Er was daarom behoefte aan een rasvereniging voor de Dalmatische hond waarbinnen dit juist wel mogelijk is
De gezondheid van de Dalmatische hond heeft bij de Dalmatiër Club Nederland de hoogste prioriteit. Dat is ook een van de belangrijkste redenen geweest voor de oprichting van de Dalmatiër Club Nederland in 2022. Tenslotte willen we nog heel lang van onze gespikkelde vrienden kunnen genieten.
Voor deze oprichting was het in Nederland niet mogelijk om binnen een rasvereniging o.a. te fokken met platen of zoals ze meestal genoemd worden, kopvlekken. Er was daarom behoefte aan een rasvereniging voor de Dalmatische hond waarbinnen dit juist wel mogelijk is.
De Dalmatiër Club Nederland streeft er naar om duidelijke en eerlijke informatie over de gezondheid van ons geliefde ras te geven. Stelt gezondheidseisen aan honden die ingezet worden in de fokkerij, en volgt geboren nesten op de voet.
De rasvereniging volgt ook nauwgezet gezondheids resultaten in binnen- en buitenland en kan daarbij leunen op expertise van haar leden.
De Dalmatiër Club Nederland heeft de beschikking over de grootste database voor de Dalmatische hond. Deze database mogen wij gratis beschikbaar stellen voor elke belangstellende.
De Dalmatiër Club Nederland is weliswaar de jongste rasvereniging, maar ook dé rasvereniging met veel kynologische ervaring en vertrouwde gezichten.
Vanzelfsprekend ben ik lid van deze rasvereniging geworden! De website is te bewonderen via deze link: https://dalmatierclub.nl/.