Auteursarchief: Lizzy

Even een update.

Linga is 6 weken gelegen geopereerd door Dr. Yolanda Krooshof. Zij heeft de afgerukte kruisbanden verwijderd en een groot deel van de meniscus. Ze heeft daarbij hechtingen aangelegd die de functie van de kruisbanden moeten overnemen. En dit wordt ondersteund door nylon ’teugels’ zoals ze die noemen. Het zijn zogenaamde kunst kruisbanden. De afgelopen 6 weken hebben we besteed aan de revalidatie van Linga. Linga kan nu redelijk lopen maar in draf gebruikt zij de poot nog niet. Voorlopig loopt ze nog wel aan een korte riem en gaat zij niet mee naar het bos. Heel langzaam laten we haar nu wel uit de bench (sinds enkele dagen). Poeh. Het is behoorlijk zwaar, de revalidatie! Zeker de eerste 6 weken moet je heel voorzichtig zijn omdat de hechtingen kunnen afscheuren. En dat zou een nieuwe operatie betekenen. De kunststof kruisband kan afgestoten worden door het lichaam, deze moet dan verwijderd worden, maar met wat mazzel gebeurd dat pas wanneer de hechtingen zich gevormd hebben tot littekenweefsel en de functie van de kruisbanden hebben overgenomen. We ploeteren dus nog even voort!

Lees verder

En soms blijf je pech houden….

Nou, het gaat lekker hier! Afgelopen dinsdag (26 oktober) heeft Linga een ongeluk gehad. Ze is met volle vaart tegen een boom gelopen. Ze sjeesde door de bomen (iets wat ze niet mogen van ons, maar soms toch doen), keek om of ‘haar pup’ wel ook mee kwam en rende snoeihard tegen een boom….. Haar linker achterpoot aan de ene kant van de (dunne) boom, haar lijf aan de andere kant….. Ik heb mijn schat nog nooit zo hard horen gillen! We wisten gelijk “dit is heel erg niet goed”. We zijn direct naar de dierenarts gereden, daar is onderzoek gedaan, foto’s gemaakt en de vervanger van mijn dierenarts dacht dat we geluk hadden en zij alleen gekneusd zou zijn. De dag erop liep ze nog steeds op 3 poten en ben ik terug gegaan naar onze eigen dierenarts. Die constateerde binnen een vloek en een zucht een afgescheurde voorste kruisband. En waarschijnlijk een beschadigde meniscus. Voor aanstaande dinsdag 2 november hebben we een afspraak bij Yolanda Krooshof (Hilversum). Zij is orthopedisch chirurg en zal Linga opereren. Bah. Dit is echt heel vervelend. Ze heeft stikveel pijn, de operatie is vrij zwaar en de revalidatie schijnt helemaal zwaar te zijn….

Het leven gaat door.

Het missen van onze grote vent gaat onverminderd door. De ergste echte fysieke pijn (in ons hart) begint heel langzaam wel wat minder te worden. De meisjes hebben inmiddels weer redelijk hun weg in het leven gevonden. Biscuit groeit heerlijk voorspoedig op. Ze is nu 8 maanden jong, stinkend eigenwijs, ontzettend lief, grappig en schattig. Ze luistert op het moment voor geen meter. Ze doet dingen waarvan ze best wel weet dat ze die niet mag (opspringen bijvoorbeeld) en doet dingen niet waarvan ze best weet hoe het moet (op haar plaats gaan en zitten bijvoorbeeld). Maar, we hebben geduld. Het is een kleuter en dat komt allemaal nog wel goed. Ze weegt op het moment 25 kilogram en ze eet 1100 a 1200 gram verse, rauwe voeding op een dag. Dat is best wel veel! Maar ze heeft het nodig, onze lekkere smurf. We zitten ook samen op ring-training bij de KC Zoetermeer, smurf en ik. En ze vindt het allemaal maar vervelend gedoe. Ja, ze vindt het wel leuk om met haar nieuwe vriendjes te spelen (vooral met de witte herder) maar dat netjes staan en netjes lopen…. Ze vindt het maar saai. Linga is nog steeds dol op ‘haar pup’ hoewel ze nu wel wat strenger begint te worden. En terecht. Want ze is af en toe echt stront vervelend:-). Kortom, het is een heerlijk stel schatjes bij elkaar.

27 dagen na het overlijden van Brutus.

We missen onze Brutus heel erg. Zijn energie, zijn aanwezigheid, zijn warmte en liefde, de balans die hij bracht aan ons leven en onze roedel. Het valt ons zwaar. We zijn natuurlijk ontzettend dankbaar dat we 14 jaar van hem hebben mogen genieten, maar het leven is niet het zelfde zonder hem. Het is onplezierig stil in huis. Raar he, lopen er drie hondjes en twee mensen rond, is het hier toch akelig stil. We hebben wel een mooi altaartje gemaakt waar zijn urn staat en waar we elke dag kaarsjes branden. Ook hebben wij een prachtige tekening van Brutus gekregen van Maja van Majart. Het altaar van Brutus en de prachtige tekening zijn te zien onder het kopje “foto’s Brutus”.

Lees verder

Wij hebben afscheid moeten nemen van Brutus.

Het afschuwelijke is waarheid geworden. Op 3 september 2010, om 18:45 uur, hebben wij voor eeuwig afscheid moeten nemen van onze lieve, prachtige, mooie, stoere kerel Brutus. Hij is heel rustig ingeslapen. Maar het verdriet is groot en we missen hem zo… We konden niet verder met hem. Zijn poten wilde hem niet meer dragen en hij liep nog hooguit 20 meter mee, dan kon hij niet meer. Hij had in rust een hartslag van 160, soms 180 slagen per minuut. Hij had het de hele dag benauwd en er kwam steeds meer vocht in zijn buik te zitten. Ook wilde hij al 3 dagen niet meer eten. Lees verder

Biscuit heeft een compleet gebit

We hebben even getwijfeld of haar P4 kiezen in het ondergebit wel door zouden komen, omdat eerst haar P3’s gewisseld waren. En de theorie is dat P3’s later doorkomen dan de P4’s. Maar, Biscuit heeft bewezen dat deze theorie niet altijd klopt. Vanmorgen zagen we dat haar beide P4’s zijn doorgekomen. Ze heeft dus een compleet gebit en daar zijn we blij mee!

Het gaat niet goed met Brutus.

Brutus was de afgelopen dagen hijgerig. En zodoende zijn we met hem naar de dierenarts gegaan. Brutus heeft problemen met zijn hart. Zijn hart moet te hard werken om al het bloed rond te pompen en bovendien is zijn hartslag onregelmatig. Hij heeft 3 soorten medicijnen gekregen; Benakor, Furosoral en Digoxine. Sinds hij deze medicijnen krijgt, heeft hij geen eetlust meer… Wij hebben het gevoel dat we in de laatste fase van zijn leven zijn beland. Op zich zijn we er redelijk rustig onder. Tenslotte heeft onze vent al een prachtige leeftijd bereikt. Maar we beseffen ook dat we nog niet goed beseffen dat we hem ooit voor altijd moeten missen…