Blog

Officiele HD foto’s

Op 28 april ben ik met Biscuit naar Maarten Kappen geweest (dierenartsenpraktijk Eersel) om officiele HD rontgenfoto’s te laten maken. Dat was in totaal ruim 300 km rijden. Maarten Kappen is een heel aardige kundige dierenarts. Onze puppy’s zullen bij hem ook de BAER test ondergaan dus ik vond het wel prettig om de praktijk weer even te zien (ik ben met Erna mee geweest naar de gehoortest van Linga maar ik had toen maar oog voor 1 ding. Mijn kleine pupseltje). Volgens Maarten zien haar heupen er perfect uit. Dat goede nieuws is binnen, nu natuurlijk afwachten wat de officiele uitslag brengt.

Lees verder →

Linga’s revalidatie

Het is inmiddels 4 maanden geleden dat Linga geopereerd is aan gescheurde kruisbanden en een kapotte meniscus. En het herstel gaat langzaam. Dit heeft alles te maken met de enorme beschadiging die de klap tegen de boom heeft veroorzaakt, daar van binnen in die knie. Het herstel ging op een gegeven moment echt zo langzaam dat ik met Linga naar een fysio en manueel therapeut ben gegaan. Deze heeft Linga’s rugspieren losgemaakt en ons vooral veel ‘huiswerk’ meegegeven. Oefeningen om de spieren in de poot en bil te versterken. En Linga mocht van de peut voorlopig niet loslopen. Een hele opgave en Linga werd daar ook best wat narrig van. Maar, met de oefeningen die we van de therapeut kregen, versterkten haar spieren snel en sindsdien gaat het lopen ook beter. Sinds 1 week mag Linga af en toe weer loslopen en dat maakt haar gelijk weer vrolijk. Ze loopt nog steeds behoorlijk kreupel met de poot maar er zit ook nog steeds een stijgende lijn in!

Even een update.

Linga is 6 weken gelegen geopereerd door Dr. Yolanda Krooshof. Zij heeft de afgerukte kruisbanden verwijderd en een groot deel van de meniscus. Ze heeft daarbij hechtingen aangelegd die de functie van de kruisbanden moeten overnemen. En dit wordt ondersteund door nylon ’teugels’ zoals ze die noemen. Het zijn zogenaamde kunst kruisbanden. De afgelopen 6 weken hebben we besteed aan de revalidatie van Linga. Linga kan nu redelijk lopen maar in draf gebruikt zij de poot nog niet. Voorlopig loopt ze nog wel aan een korte riem en gaat zij niet mee naar het bos. Heel langzaam laten we haar nu wel uit de bench (sinds enkele dagen). Poeh. Het is behoorlijk zwaar, de revalidatie! Zeker de eerste 6 weken moet je heel voorzichtig zijn omdat de hechtingen kunnen afscheuren. En dat zou een nieuwe operatie betekenen. De kunststof kruisband kan afgestoten worden door het lichaam, deze moet dan verwijderd worden, maar met wat mazzel gebeurd dat pas wanneer de hechtingen zich gevormd hebben tot littekenweefsel en de functie van de kruisbanden hebben overgenomen. We ploeteren dus nog even voort!

Lees verder →

En soms blijf je pech houden….

Nou, het gaat lekker hier! Afgelopen dinsdag (26 oktober) heeft Linga een ongeluk gehad. Ze is met volle vaart tegen een boom gelopen. Ze sjeesde door de bomen (iets wat ze niet mogen van ons, maar soms toch doen), keek om of ‘haar pup’ wel ook mee kwam en rende snoeihard tegen een boom….. Haar linker achterpoot aan de ene kant van de (dunne) boom, haar lijf aan de andere kant….. Ik heb mijn schat nog nooit zo hard horen gillen! We wisten gelijk “dit is heel erg niet goed”. We zijn direct naar de dierenarts gereden, daar is onderzoek gedaan, foto’s gemaakt en de vervanger van mijn dierenarts dacht dat we geluk hadden en zij alleen gekneusd zou zijn. De dag erop liep ze nog steeds op 3 poten en ben ik terug gegaan naar onze eigen dierenarts. Die constateerde binnen een vloek en een zucht een afgescheurde voorste kruisband. En waarschijnlijk een beschadigde meniscus. Voor aanstaande dinsdag 2 november hebben we een afspraak bij Yolanda Krooshof (Hilversum). Zij is orthopedisch chirurg en zal Linga opereren. Bah. Dit is echt heel vervelend. Ze heeft stikveel pijn, de operatie is vrij zwaar en de revalidatie schijnt helemaal zwaar te zijn….

Het leven gaat door.

Het missen van onze grote vent gaat onverminderd door. De ergste echte fysieke pijn (in ons hart) begint heel langzaam wel wat minder te worden. De meisjes hebben inmiddels weer redelijk hun weg in het leven gevonden. Biscuit groeit heerlijk voorspoedig op. Ze is nu 8 maanden jong, stinkend eigenwijs, ontzettend lief, grappig en schattig. Ze luistert op het moment voor geen meter. Ze doet dingen waarvan ze best wel weet dat ze die niet mag (opspringen bijvoorbeeld) en doet dingen niet waarvan ze best weet hoe het moet (op haar plaats gaan en zitten bijvoorbeeld). Maar, we hebben geduld. Het is een kleuter en dat komt allemaal nog wel goed. Ze weegt op het moment 25 kilogram en ze eet 1100 a 1200 gram verse, rauwe voeding op een dag. Dat is best wel veel! Maar ze heeft het nodig, onze lekkere smurf. We zitten ook samen op ring-training bij de KC Zoetermeer, smurf en ik. En ze vindt het allemaal maar vervelend gedoe. Ja, ze vindt het wel leuk om met haar nieuwe vriendjes te spelen (vooral met de witte herder) maar dat netjes staan en netjes lopen…. Ze vindt het maar saai. Linga is nog steeds dol op ‘haar pup’ hoewel ze nu wel wat strenger begint te worden. En terecht. Want ze is af en toe echt stront vervelend:-). Kortom, het is een heerlijk stel schatjes bij elkaar.

27 dagen na het overlijden van Brutus.

We missen onze Brutus heel erg. Zijn energie, zijn aanwezigheid, zijn warmte en liefde, de balans die hij bracht aan ons leven en onze roedel. Het valt ons zwaar. We zijn natuurlijk ontzettend dankbaar dat we 14 jaar van hem hebben mogen genieten, maar het leven is niet het zelfde zonder hem. Het is onplezierig stil in huis. Raar he, lopen er drie hondjes en twee mensen rond, is het hier toch akelig stil. We hebben wel een mooi altaartje gemaakt waar zijn urn staat en waar we elke dag kaarsjes branden. Ook hebben wij een prachtige tekening van Brutus gekregen van Maja van Majart. Het altaar van Brutus en de prachtige tekening zijn te zien onder het kopje “foto’s Brutus”.

Lees verder →

Wij hebben afscheid moeten nemen van Brutus.

Het afschuwelijke is waarheid geworden. Op 3 september 2010, om 18:45 uur, hebben wij voor eeuwig afscheid moeten nemen van onze lieve, prachtige, mooie, stoere kerel Brutus. Hij is heel rustig ingeslapen. Maar het verdriet is groot en we missen hem zo… We konden niet verder met hem. Zijn poten wilde hem niet meer dragen en hij liep nog hooguit 20 meter mee, dan kon hij niet meer. Hij had in rust een hartslag van 160, soms 180 slagen per minuut. Hij had het de hele dag benauwd en er kwam steeds meer vocht in zijn buik te zitten. Ook wilde hij al 3 dagen niet meer eten. Lees verder →