Nou, het gaat lekker hier! Afgelopen dinsdag (26 oktober) heeft Linga een ongeluk gehad. Ze is met volle vaart tegen een boom gelopen. Ze sjeesde door de bomen (iets wat ze niet mogen van ons, maar soms toch doen), keek om of ‘haar pup’ wel ook mee kwam en rende snoeihard tegen een boom….. Haar linker achterpoot aan de ene kant van de (dunne) boom, haar lijf aan de andere kant….. Ik heb mijn schat nog nooit zo hard horen gillen! We wisten gelijk “dit is heel erg niet goed”. We zijn direct naar de dierenarts gereden, daar is onderzoek gedaan, foto’s gemaakt en de vervanger van mijn dierenarts dacht dat we geluk hadden en zij alleen gekneusd zou zijn. De dag erop liep ze nog steeds op 3 poten en ben ik terug gegaan naar onze eigen dierenarts. Die constateerde binnen een vloek en een zucht een afgescheurde voorste kruisband. En waarschijnlijk een beschadigde meniscus. Voor aanstaande dinsdag 2 november hebben we een afspraak bij Yolanda Krooshof (Hilversum). Zij is orthopedisch chirurg en zal Linga opereren. Bah. Dit is echt heel vervelend. Ze heeft stikveel pijn, de operatie is vrij zwaar en de revalidatie schijnt helemaal zwaar te zijn….

Het missen van onze grote vent gaat onverminderd door. De ergste echte fysieke pijn (in ons hart) begint heel langzaam wel wat minder te worden. De meisjes hebben inmiddels weer redelijk hun weg in het leven gevonden. Biscuit groeit heerlijk voorspoedig op. Ze is nu 8 maanden jong, stinkend eigenwijs, ontzettend lief, grappig en schattig. Ze luistert op het moment voor geen meter. Ze doet dingen waarvan ze best wel weet dat ze die niet mag (opspringen bijvoorbeeld) en doet dingen niet waarvan ze best weet hoe het moet (op haar plaats gaan en zitten bijvoorbeeld). Maar, we hebben geduld. Het is een kleuter en dat komt allemaal nog wel goed. Ze weegt op het moment 25 kilogram en ze eet 1100 a 1200 gram verse, rauwe voeding op een dag. Dat is best wel veel! Maar ze heeft het nodig, onze lekkere smurf. We zitten ook samen op ring-training bij de KC Zoetermeer, smurf en ik. En ze vindt het allemaal maar vervelend gedoe. Ja, ze vindt het wel leuk om met haar nieuwe vriendjes te spelen (vooral met de witte herder) maar dat netjes staan en netjes lopen…. Ze vindt het maar saai. Linga is nog steeds dol op ‘haar pup’ hoewel ze nu wel wat strenger begint te worden. En terecht. Want ze is af en toe echt stront vervelend:-). Kortom, het is een heerlijk stel schatjes bij elkaar.

We hebben even getwijfeld of haar P4 kiezen in het ondergebit wel door zouden komen, omdat eerst haar P3’s gewisseld waren. En de theorie is dat P3’s later doorkomen dan de P4’s. Maar, Biscuit heeft bewezen dat deze theorie niet altijd klopt. Vanmorgen zagen we dat haar beide P4’s zijn doorgekomen. Ze heeft dus een compleet gebit en daar zijn we blij mee!

Brutus was de afgelopen dagen hijgerig. En zodoende zijn we met hem naar de dierenarts gegaan. Brutus heeft problemen met zijn hart. Zijn hart moet te hard werken om al het bloed rond te pompen en bovendien is zijn hartslag onregelmatig. Hij heeft 3 soorten medicijnen gekregen; Benakor, Furosoral en Digoxine. Sinds hij deze medicijnen krijgt, heeft hij geen eetlust meer… Wij hebben het gevoel dat we in de laatste fase van zijn leven zijn beland. Op zich zijn we er redelijk rustig onder. Tenslotte heeft onze vent al een prachtige leeftijd bereikt. Maar we beseffen ook dat we nog niet goed beseffen dat we hem ooit voor altijd moeten missen…

Onze allerliefste Brutus is 14 jaar geworden! En dat hebben we gevierd. Hij is oud, heeft het met dit warme weer best zwaar, loopt moeilijk, komt soms niet meer overeind, laat soms een keuteltje vallen, maarrrr, hij is er nog en geniet van het leven en wij genieten van hem. Het heeft iets heel moois en aandoenlijks om zo’n prachtige, sterke, knappe kerel een oud mannetje te zien worden. We hopen nog heel lang van hem te mogen genieten.